Τετάρτη 9 Γενάρη, 7 μμ,

Η επόμενη Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση΄Ιλίου θα γίνει την Τετάρτη 9 Γενάρη, 7 μμ, στην κεντρική πλατεία Ιλίου
(λόγω των αργιών των χριστουγέννων και της πρωτοχρονιάς)

Ψυχική Υγεία στην Κρίση

Κοινός αγώνας κατοίκων, εργαζομένων, ασθενών και των οικογενειών τους

Η επιδείνωση στις δομές της ψυχικής υγείας αλλά και γενικότερα η διάλυση κάθε έννοιας δημόσιας υγείας είναι δομική απόρροια του καπιταλιστικού συστήματος. Διαλύουν κάθε παροχή με σκοπό την υπεράσπιση των συμφερόντων του κράτους, των αφεντικών, των μεγαλογιατρών και των επιχειρηματιών του χώρου της υγείας. Ορατά είναι πλέον τα αποτελέσματα με τη διαρκή επιδείνωση της ψυχικής υγείας όλου του πληθυσμού και κυρίως των κοινωνικά αποκλεισμένων που αριθμητικά συνεχώς αυξάνονται.
Σχετικές έρευνες αποδεικνύουν ότι η αύξηση του ποσοστού ανεργίας κατά 1% οδηγεί: στην αύξηση του ποσοστού των ψυχικών διαταραχών κατά 3%, στην αύξηση του ποσοστού των αυτοκτονιών κατά 5% και των θανάτων από αλκοολισμό κατά 30%. Τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι στην Ελλάδα οι αυτοκτονίες ξεπέρασαν τις 1700 κατά το τελευταίο δωδεκάμηνο, ενώ επίσης έχουν ανέβει τρομακτικά τα ποσοστά χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών και οι λεγόμενες νέες εξαρτήσεις από διαδίκτυο, τροφή, τζόγο κ.λπ. σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.
Την ίδια στιγμή η ανυπαρξία συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας στην ψυχική υγεία οδηγεί όλο και περισσότερους να απευθύνονται στα μεγάλα ψυχιατρεία, αποκομμένους από την οικογένεια και το κοινωνικό τους περιβάλλον. Τα λίγα κέντρα ψυχικής υγείας που λειτουργούν, παρέχοντας υπηρεσίες στην κοινότητα, δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στον ολοένα αυξανόμενο αριθμό αιτημάτων. Τα ψυχιατρεία λειτουργούν έτσι σαν άσυλα και αποθήκες ψυχών, περισσότερο από ποτέ. Η ψυχική ασθένεια προκαλεί φόβο. Είναι απειλή για το “υγιές σύστημα”. Ο ψυχικά άρρωστος στιγματίζεται ο ίδιος και η οικογένειά του, που αβοήθητοι και μόνοι συνθλίβονται κάτω από το βάρος του στίγματος και της έλλειψης υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Η αξιοπρέπειά τους καταρρακώνεται, αφού ενώ είναι ασθενείς αναγκάζονται να έρχονται σε επαφή με αστυνομία, εισαγγελέα και τελικά με τον εξουσιαστικό αλλά και κατασταλτικό ρόλο του γιατρού.
Το μέγεθος των προβλημάτων της ψυχικής υγείας παρουσιάζεται σε όλο το εύρος του στην απάνθρωπη αντιμετώπιση ανασφάλιστων, μεταναστών, ρομά, εξαρτημένων. Αυτές οι κατηγορίες ανθρώπων οδηγούνται στην κοινωνική ευθανασία. Συνήθως, η μοναδική επαφή τους με οποιαδήποτε υπηρεσία είναι με αστυνομία, εισαγγελέα, δεσμοφύλακες. Η ψυχική ασθένεια και η εξάρτηση αντιμετωπίζονται όχι ως υγειονομικό ζήτημα αλλά με την καταστολή του κράτους.

Η κατάσταση στα ΨΝΑ Δαφνί και Δρομοκαΐτειο

Το Δαφνί έχει 1200 νοσηλευμένους και 1800 εργαζομένους. Από αυτούς οι μισοί περίπου, ασθενείς και προσωπικό, βρίσκονται εντός του νοσοκομείου και οι υπόλοιποι διάσπαρτοι σε όλο το λεκανοπέδιο, σε ξενώνες, οικοτροφεία, κέντρα αποκατάστασης κ.λπ. Στο Δαφνί ανήκει και η μονάδα απεξάρτησης αλκοολικών και τοξικομανών 18 άνω με πολλές δομές κυρίως εκτός ψυχιατρείου και 290 άτομα προσωπικό (συμπεριλαμβάνονται στο συνολικό νούμερο 1800)
Από το σεισμό του '99, οπότε και γκρεμίστηκαν τα μαγειρεία, η σίτιση έχει δοθεί σε ιδιώτη. Λίγο αργότερα δόθηκε σε ιδιωτική εταιρεία και η καθαριότητα. Όλα τα τμήματα λειτουργούν με ελάχιστο πλέον προσωπικό και κάτω από τα όρια ασφάλειας για την υγεία των ασθενών και τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Έχει ανοικτή εφημερία κάθε Τετάρτη και Παρασκευή. Οι κλινικές είναι πάντα υπερπλήρεις. Οι περισσότερες εισαγωγές γίνονται με εισαγγελική εντολή, δηλαδή είναι ακούσιες. Συχνά, εκτός των χημικών γίνονται και μηχανικές καθηλώσεις των διεργετικών ασθενών, δηλαδή δέσιμο στο κρεβάτι, μέχρι να λειτουργήσει η φαρμακευτική αγωγή.
Τα οικοτροφεία και οι ξενώνες λειτουργούν οριακά και κινδυνεύουν με κλείσιμο ή συρρίκνωση. Ήδη τα ιδιωτικά κέντρα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης που λειτούργησαν στα πλαίσια του προγράμματος “Ψυχαργώ” για την αποασυλοποίηση κλείνουν, οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι, ενώ οι ασθενείς πετιούνται στο δρόμο ή επιστρέφουν στο άσυλο. Τον τελευταίο χρόνο κάποιοι ασθενείς που ήταν παλιά στη Λέρο ξαναγύρισαν εκεί!!! Έτσι κι αλλιώς η αποασυλοποίηση δεν προχώρησε ποτέ. Η αντίληψη για την αντιμετώπιση του ψυχικά αρρώστου σαν Όλο και όχι σαν ένα σύνολο συμπτωμάτων συνεχίζει να θριαμβεύει. Πολύ λίγα πράγματα μπορούν να κάνουν τα Κέντρα Ψυχικής Υγείας σε επίπεδο κοινότητας, τα οποία, ενώ λειτουργούν καλά, είναι πολύ λίγα.
Το Δαφνί έχει δύο Κέντρα Ψυχικής Υγείας, ένα στο Περιστέρι και ένα στους Αγίους Αναργύρους. Οι Μονάδες αποκατάστασης, τα οικοτροφεία και οι ξενώνες έχουν ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον σε σχέση με το νοσοκομείο, οι ασθενείς μπορούν να κινούνται και εκτός και να σχετίζονται με την κοινότητα αλλά δεν υπάρχει εργασιακή ένταξη. Ζουν με επιδόματα πρόνοιας ή εργοθεραπείας. Ένας πρόσφατος νόμος μάλιστα επιτρέπει την παρακράτηση της σύνταξης των χρόνιων ασθενών από τα νοσοκομεία και ιδρύματα στα οποία νοσηλεύονται. Έτσι, οι πενιχρές συντάξεις των ψυχικά ασθενών και των αναπήρων όλης της χώρας θα χρηματοδοτήσουν, και αυτές, τις περικοπές των δημόσιων δαπανών.

Εργασιακές σχέσεις και εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία

Οι εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία εργάζονται περισσότερο σκληρά από ποτέ, με μισθούς πείνας και καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας. Αρκετές φορές αντιστοιχούν 1-2 νοσηλευτές για δεκάδες ασθενείς, με ό,τι αυτό σημαίνει για την υγεία των ασθενών.
Εδώ, υποκριτικά, έρχονται να “λύσουν” το πρόβλημα με τα προγράμματα ''Κοινωφελούς Εργασίας”, που είναι η σύγχρονη εκδοχή του σκλαβοπάζαρου στον εργασιακό μας μεσαίωνα. Μέσω κάθε είδους Μ.Κ.Ο. προσλαμβάνονται με 5μηνα, εργαζόμενοι και στην ψυχική υγεία. Οι πάντα πρόθυμες Μ.Κ.Ο., αφού μας σώσανε από τη μόλυνση, το ρατσισμό, την πείνα πλέον θα σώσουν και τους εργαζομένους. Ο ρόλος τους και στην υγεία είναι να την οδηγήσουν στην πλήρη εμπορευματοποίηση και στην επιβολή αντεργατικών εργασιακών σχέσεων.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι στον καπιταλισμό η υγεία δεν είναι κοινωνικό αγαθό αλλά εμπόρευμα. Γνωρίζουμε επίσης ότι στον καπιταλισμό, ανάμεσα στην ανάδυση μιας ανάγκης, κοινωνικής ή ατομικής και στην ικανοποίησή της διαμεσολαβεί πάντα το κέρδος, σαν η μόνη προϋπόθεση για την ικανοποίηση της ανάγκης αυτής. Τα όποια στοιχεία κοινωνικού κράτους υπήρξαν μέχρι τώρα, σαν αποτέλεσμα πολύχρονων αγώνων διεκδίκησης της εργατικής τάξης, καταστρέφονται μέσα σε λίγους μήνες στα πλαίσια της άγριας επίθεσης σε ό,τι θεωρείται κοινωνικό κεκτημένο.
Στην περιοχή μας βρίσκονται δύο μεγάλα ψυχιατρεία, το Δαφνί και το Δρομοκαΐτειο, που σηκώνουν όλο το βάρος της ψυχικής υγείας της χώρας. Θέλουμε να ενώσουμε την φωνή μας με τους εργαζομένους σε όλα αυτά και να φτιάξουμε ένα κοινό  μέτωπο αγώνα με όλους τους εργαζομένους στα νοσοκομεία της περιοχής μας.
Ως κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας, μέλη των Λαϊκών Συνελεύσεων της περιοχής, θεωρούμε ότι ο αγώνας για την υγεία είναι κοινός, γιατί μας αφορά όλους, εργαζομένους και ανέργους, χρήστες των υπηρεσιών, εν δυνάμει ασθενείς.
Είμαστε ταξικά αντίθετοι με τα σχέδια της Τρόικας, Δ.Ν.Τ., κράτους, του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου και των πολιτικών τους εκπροσώπων για τη διάλυση της υγείας. Να δημιουργήσουμε τους όρους της ανατροπής τους και να αγωνιστούμε όχι απλά για τη διατήρηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας αλλά για Δωρεάν, δημόσια, ισότιμη και σύγχρονη περίθαλψη για όλους, ντόπιους και μετανάστες.
Αγωνιζόμαστε για ένα σύστημα ψυχικής υγείας που θα σέβεται την αξιοπρέπεια και τις ανάγκες του ψυχικά πάσχοντος, για μια άλλη αντίληψη για το τι σημαίνει ψυχική ασθένεια και πώς αυτή αντιμετωπίζεται.
Ο αγώνας για την υγεία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού - ταξικού αγώνα ενάντια στην κοινωνική λεηλασία και υποδούλωση της ζωής μας, για να χτίσουμε την κοινωνία της αυτοοργάνωσης, της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης.

 Δημόσια και δωρεάν υγεία υψηλής ποιότητας για όλους, ντόπιους και μετανάστες, χωρίς αποκλεισμούς σε εργαζομένους, ανέργους, ανασφάλιστους.

 Απαιτούμε την αξιοπρέπεια σε όλους τους υγειονομικούς λειτουργούς.

 Δε θα επιτρέψουμε καμία κατάργηση-συγχώνευση ΙΚΑ, νοσοκομείων και ψυχικών δομών.

 Κοινός αγώνας εργαζομένων στο χώρο της υγείας και κατοίκων για την αυτοδιεύθυνση των νοσοκομείων και τη δημιουργία κοινωνικών ιατρείων σε κάθε γειτονιά.

 Η υγεία και η ζωή μας δε διαπραγματεύονται, δεν κοστολογούνται.

Δεκέμβρης 2012

Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Περιστερίου
Λαϊκή Συνέλευση Χαϊδαρίου
Δυτικό Πέρασμα-δίκτυο αλληλεγγύης & αντίστασης από τον             Κορυδαλλό και τις γύρω περιοχές
Συναγωνι-στριες/-στές από τη Λαϊκή Συνέλευση Αιγαλέου
Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Ιλίου

ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Ιλίου κάθε Τετάρτη στις 19:00 στην κεντρική πλατεία Ιλίου

Αυτοργανωνόμαστε - Αγωνιζόμαστε -Συντονίζόμαστε με τις άλλες λαϊκές συνελεύσεις των δυτικών συνοικιών της Αθήνας και όχι μόνο ενάντια στον εκβαρβαρισμό της κοινωνίας που επιχειρούν να επιβάλλουν η Τρόικα, η τρικομματική κυβέρνηση και οι φασιστικές συμμορίες.

Ανακοίνωση

Η ανοιχτή λαϊκή συνέλευση δεν θα γίνει σήμερα Τετάρτη 7 Νοέμβρη λόγω συμμετοχής μας στην απεργιακή  συγκέντρωση στο Σύνταγμα.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΗΜΕΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Τρίτη  6 Νοεμβρίου 10πμ Μουσείο

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 5μμ Σύνταγμα

Σάββατο 20 Οκτώβρη, 12 μ, κεντρική Πλατεία Ιλίου

Συγκέντρωση ενάντια στην Τρόικα, την κυβέρνηση και τους φασίστες
Για μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας!


ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΙΛΙΟΥ
laikisyneleusiiliou.blogspot.com

ΤΏΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ να παλέψουμε για μια Γενική Απεργία Διαρκείας.
Ούτε οι 24ωρες απεργίες-τουφεκιές της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ούτε οι απεργίες διαρκείας του ενός ή του άλλου σωματείου, ούτε τα μαζικά συλλαλητήρια έξω από τη Βουλή αρκούν για να σταματήσουμε τη λαίλαπα που καίει τις ζωές μας.
Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη κόβει μισθούς, συντάξεις, επιδόματα για να δίνει τα τριπλάσια στις τράπεζες και τους διεθνείς τοκογλύφους. Ανοίγει τις πόρτες της χώρας στη Μέρκελ και κλείνει τα σπίτια μας. Αφήνει τους φασίστες της Χρυσής Αυγής να αλωνίζουν στους δρόμους και χτυπάει τους διαδηλωτές και τους μετανάστες.
Δεν θα περάσουν! Θα τους ξεπεράσουμε, ανατρέποντας τους στους δρόμους!
Εμείς, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι εργάτες και οι φτωχοί βιοπαλαιστές της πόλης και του χωριού πρέπει να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα ίδια μας τα χέρια.
• Οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ δεν θέλουν, ούτε μπορούν απειλήσουν τον καπιταλισμό ακόμα και αν είναι αυτό το σύστημα που μας τσακίζει.
• Κανένα εργατικό σωματείο -όσο μαχητικό και ταξικό αν είναι- δεν μπορεί από μόνο του να πετύχει τίποτα ουσιαστικό αν δεν παλέψει μαζί με όλους τους εργάτες, συνδικαλισμένους και μη.
• Όσες φορές και αν πολιορκήσουμε τη Βουλή δεν θα καταφέρουμε να σταματήσουμε την ψήφιση των εκάστοτε μέτρων λιτότητας, αν δεν μπλοκάρουμε εμείς οι ίδιοι την καπιταλιστική και κρατική μηχανή εφαρμογής αυτών των μέτρων.
Να μην περιμένουμε κανένα “σωτήρα”. Με εργατικές επιτροπές στους χώρους δουλειάς, με σωματεία στα χέρια των εργατών και λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές να οργανώσουμε μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας.
Να μην περιμένουμε τις “επόμενες εκλογές”. Να ανατρέψουμε εδώ και τώρα αυτή και κάθε άλλη κυβέρνηση των καπιταλιστών και να πάρουμε εμείς οι ίδιοι, με τα δικά μας όργανα πάλης, τις επιτροπές, τις εργατικές και λαϊκές συνελεύσεις την τύχη της κοινωνίας στα χέρια μας.
Να μην “διαπραγματευούμε” τίποτα με τους εξολοθρευτές μας. Να ακυρώσουμε τα Μνημόνια και όλα τα μέτρα εξόντωσης του λαού και να διώξουμε χωρίς όρους την Τρόικα από τη χώρα, διαγράφοντας ολόκληρο το δημόσιο χρέος!
Για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση και εξευτελισμό ανθρώπου από άνθρωπο.

Όχι άλλα “τελευταία” μέτρα!

Μαζί με το καλοκαίρι τέλειωσε και το όνειρο θερινής νυκτός που ήθελε η κυβέρνηση Σαμαρά να δούμε.
Ότι τάχα, δηλαδή θα “αναδιαπραγματευτεί” με την Τρόικα το Μνημόνιο προς όφελος μας.
Όχι μόνο κάτι τέτοιο δεν έγινε, αλλά εκείνα τα οποία μας έλεγαν ότι θα συμβούν αν δεν τους ψηφίσουμε, συμβαίνουν ήδη επειδή κάποιοι από εμάς -κακώς- τους ψήφισαν:
Με Σαμαρά Πρωθυπουργό είναι που -όσο ποτέ πριν- οι ασφαλισμένοι δεν βρίσκουν φάρμακα, οι γονείς δεν μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στους παιδικούς σταθμούς, όσοι εργάζονται δεν πληρώνονται κανονικά, όσοι είναι άνεργοι δεν βρίσκουν δουλειά, ενώ οι συνταξιούχοι θα μείνουν χωρίς σύνταξη κλπ.
Και όλα αυτά για να μείνουμε, πάση θυσία, δηλαδή έστω και... νεκροί σε μία Ευρωζώνη που πεθαίνει και γιατί αυτά τα μέτρα θα είναι τα “τελευταία”.
“Τελευταία” για ποιους; Για την κυβέρνηση Σαμαρά ή για εμάς; Για εμάς τα “τελευταία” ήταν τα προηγούμενα, δηλαδή τα μέτρα των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου. Αυτά που έρχονται πρέπει να τα αποτρέψουμε για να μη ζήσουμε τα... τελευταία μας.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΙΛΙΟΥ
ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ 8ΜΜ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΙΛΙΟΥ
laikisyneleusiiliou.blogspot.com